Mabele 2002

Klik op een foto om te vergroten

2002 2002 2002 2002

WERELDWIJD Magazine vernieuwt in 2003.
Het blijft vernieuwend want Wereldwijd heeft de lezers die het verdient: geëngageerde, nieuwsgierige, kritische en eigenzinnige mensen. Kortetermijndenken en eng eigenbelang zijn voor deze groep Vlamingen geen goede argumenten. Het belang van concrete mensen in het Zuiden, daarentegen, beweegt hen voorbij de grenzen van het bekende.
Dissident want er is vandaag geen behoefte aan meer, maar aan andere berichtgeving. Wie genoeg heeft van het sterk gecommercialiseerde mediaoveraanbod, heeft recht op verademing in een magazine dat de mens centraal stelt, dat rechtvaardigheid een reële ambitie vindt, en dat de waarheid belangrijker acht dan de verkoopcijfers.
Onafhankelijk, want mensen moeten niet alleen weten wat er elk moment overal ter wereld gebeurt, ze moeten vooral in staat gesteld worden het te begrijpen, en er lessen uit trekken.

OXFAM-WERELDWINKEL staat voor eerlijke handel
Waarom? Wat zouden wij in het welvarende Noorden zijn zonder de noeste arbeid van boeren en boerinnen in het Zuiden? Ze kweken koffie en katoen, telen suiker en cacao… Allemaal producten die het noorden grotendeels of exclusief van producenten in het Zuiden moet kopen. De producenten verdienen echter veel te weinig: de prijs die 'de markt' voor hun grondstoffen betaalt, is bijzonder laag.
Hoe? Oxfam-Wereldwinkels koopt producten van boeren en boerinnen die zich verenigen in coöperaties. Ze betaalt de boeren hiervoor een eerlijke prijs. Ze respecteert de mensen achter het product. Met het geld kopen de boeren nieuwe planten of beter materiaal. De coöperatie kan investeren in infrastructuur voor de hele groep of in onderwijs en gezondheidszorg voor het hele dorp. Onze eerlijke prijs komt de ganse gemeenschap ten goede.

EN MABELE?
De Mabeleweek, de derdewereldweek van het college, is BEWEGING: ze groeit en bloeit én evolueert mee met de behoeftes en accenten van deze tijd. Wat ooit een kalenderverkoop was in de jaren vijftig, nog in goed bedoelde competitiestijl, werd in de jaren zeventig een mee terug opbouwen met Michael Windey van Indiase dorpen, waar we ons eerste inzicht kregen in het belang van de eigen verantwoordelijkheden en de schatrijke cultuur van de plaatselijke bevolkingsgroepen. Nu zijn we duidelijk de weg ingeslagen van gelijkheid van alle mensen, uitwisseling, één rechtvaardige wereld.
INFORMATIE: we kozen als thema: GEZONDHEID. Ja, dan ga je als vanzelf naar het Tropisch Instituut in Antwerpen om het te hebben over AIDS of spreek je in het algemeen over de volksgezondheid in Congo en de nieuwe konzoziekte. Dan hangt vanzelfsprekend de hele school vol met baxters, spuiten en tenten (?) én met de doelstellingen van de VN-top in Johannesburg (augsep 2002)

  1. kindersterfte in ontwikkelingslanden met 2/3 terugdringen tot 3,6 miljoen
  2. de verspreiding van aids tegengaan
  3. drinkwatervoorziening voor 1,1 miljard mensen, enz.
of je imiteert een diplomatiek werkdebat van de Wereldvoedselconferentie van Genève met een diplomaat in wording (Timon Bo Salomonson), waar je aan den lijve moet constateren dat je er niet uit geraakt, dat eigenlijk niemand van dat rijke Noorden genoeg over de brug wil komen… Én je ontdekt de hartelijkheid van de Antwerpse Congolese families of je gaat als zesde leerjaar naar het Afrikaans Museum in Tervuren of je leert zingen en dansen en koken of je beleeft mee een Congolese mis of je probeert door een spel (Papier hier, schaar daar) te begrijpen welke onrechtvaardigheden er in de wereldeconomie allemaal opgestapeld zitten. Ja, dan ben je stapje voor stapje aan het nadenken, ook met je handen, over één wereld. We deden dit voor de eerste keer via projectdagen: zo wilden we een halve of een hele dag de leerlingen van 65 tot 18 jaar informeren en zich laten inleven. Dit was nog beter mogelijk omdat Sus (Frans) Rens zelf in het land was en opnieuw met vuur zijn mensen kon 'verdedigen' en die levensnoodzakelijke link blijft leggen tussen onze gemeenschap en de mensen ginder.

ACTIE
Omdat gezondheid aan pillen doet denken, hadden we lege pillendoosjes als symbolisch bedankje bedacht. Collega Peter Baets zorgde voor de nodige opdruk en met onze vier pillendoosjes evolueren we verder naar een vrije gift die nu voor het derde jaar op rij geen bruikbaar materiaal (waar is de tijd van de sticker, de balpen, de briefkaart, de muismat…?) als tegenprestatie vraagt. Dat we opnieuw het zeer vrolijke cijfer van 28000 euro konden bereiken is te danken aan

  1. de inzet van talrijke leerlingen die het elk jaar de moeite blijven vinden om zich in te zetten (en niet in het minst van de Mabeleleerlingenploeg)
  2. de vele ouders die daar achter staan met hun aandacht en hun centen
  3. onze oud-leerlingen (ouders van of niet) én onze oud-collega's en last but not least de collega's-leraars die, ieder naar eigen vermogen en godsvrucht, zijn en haar steentje bijdragen.
Sinds vorig jaar krijgen we ook heel wat hulp van de provincie, die met haar project Kleur bekennen ons met nascholing, materiaal en financiële steun ook een stuk vooruit helpt.

Het is onze vurigste wens dat wij door deze jaarlijkse actie- en infoweek mee helpen onze Xaveriaanse jongeren te begeleiden tot die "geëngageerde, nieuwsgierige, kritische en eigenzinnige" mensen die dan vanzelf wel zullen geloven in een verantwoorde en rechtvaardige basishouding t.o.v. het hele wereldgebeuren.

Ad multos annos!
- De Mabeleploeg

We verontschuldigen ons bij de Oxacoërs die graag een bezoekje hadden ontvangen om de banden met het college weer even aan te halen en hun daadwerkelijke steun aan te bieden aan dit project. U kan nog altijd via het secretariaat een seintje geven. We komen graag langs. Antwerpen en de jezuïeten Naar aanleiding van het 150- jarig bestaan van Ufsia werd een historische tentoonstelling gehouden in de Prinsstraat en werd ook een bijhorend boek uitgegeven.