Collegefeesten 2007: de Xaco-jeugd van tegenwoordig.

In een verslagje van de collegefeesten verwacht je een beschrijving van alle activiteiten, hoe goed het bal, de karaoke, de strafste mens, de pasta, enzovoort was. Alles is zeer goed verlopen en de afwezigen hadden zoals gewoonlijk ongelijk. Maar het wordt eens tijd om het ook eens anders te benaderen: via de kant van onze leerlingen.

Beste lezer, het gaat goed met de Xaco-jeugd. Het succes van de schoolfeesten staat of valt met hun medewerking:

• Leerlingen eerste jaar humaniora hebben uitleg gegeven aan leerlingen lagere school over bijvoorbeeld technologie.
• Leerlingen tweede jaar humaniora maakten volledig zelfstandig de Vlaamse kermis, bemanden de kraampjes en animeerden de kleinere kinderen.
• Leerlingen derde jaar humaniora hielpen in de kraampjes, ...
• Leerlingen vierde jaar humaniora vormden onze mobiele ploeg: vrijdagmorgen was de speelplaats leeg, zaterdagmorgen stond de speelplaats vol kraampjes, was de zaal voor de pasta geschikt en maandagmorgen kon er terug perfect les gegeven worden in een lokaal zoals dat vrijdag achtergelaten was. Misschien bent u ook wel bediend door hen in ons pastarestaurant. Ze hebben dat werkelijk uitstekend gedaan en dat doet als leerkracht deugd.
• Leerlingen derde graad hielpen ook bij de toog en het opdienen.
• Oud-leerlingen bemanden de buitentoog.

Kortom: het gaat goed met de Xaco-jeugd. Ze engageren zich voor de school en dat is misschien wel het belangrijkste doel van de collegefeesten.

Het waren schoolfeesten voor de leerlingen, maar vooral ook door de leerlingen.

In naam van het CoFe-team,

Tom Bernaert

Collegefeesten 2007 Collegefeesten 2007 Collegefeesten 2007 Collegefeesten 2007 Collegefeesten 2007

Olé: La noche de Xavier

Het is wel eens minder zwoel geweest, dat Xaco-debutantenbal. Nu de derde graad zijn zegje mocht doen, kleurde de avond Spaans. Tapas, cava, baila!

Anyway, zo'n bal organiseert zichzelf niet. Gelukkig zijn er nog leerlingen en leerkrachten die zich inzetten voor onbezonnen vertier - wij doen ook ons best. Laatstejaars Liesbeth Vermaercke legt mij uit hoe en waarom de make-over gebeurde.

VW: Hoe en waarom, Liesbeth?
LV: Vorig jaar waren de leerlingen niet meer tevreden over het bal. De DJ was niet goed en draaide té ouderwetse muziek. De hapjes waarmee werd rondgegaan, waren altijd heel snel op. Wie een foto wilde laten nemen, moest er snel bij zijn. Anders was ook dat te laat. Bij het binnenkomen stapte je ook in een kale polyvalente zaal binnen. Er waren wel ballonnen.

VW: Een veredelde fuif, als je het mij vraagt. Kregen jullie klachten ook gehoor?
LV: Jazeker. Omdat de derde graad niet meer zo betrokken is bij de collegefeesten, leek het bal ideaal om daaraan mee te werken. Via de leerlingenraad is er rondvraag gedaan in alle klassen van de derde graad. Ook mocht elke leerling één liedje opgeven om de muziek aan het publiek aan te passen. Samen met meneer Peeters is dan overeen gekomen om als thema 'Spaans' te nemen. Vandaar ook de frivole naam 'La noche de Xavier'

VW: En welke verbeteringen zijn er nu doorgevoerd op 'La noche...'
LV: Wel, er lag aan de entree een rode loper. Onmisbaar op een bal. De fotoachtergrond was chiquer en toen de fotografen stilaan wilden afronden, werd dat meegedeeld in de zaal zodat er nog een laatste kans was voor de geïnteresseerden. Een deel van de zaal was sfeervol afgesloten om de overcapaciteit te verdoezelen. Dat deel werd gebruikt als tapa en cava take-out. De zaal was ook getooid in geel en rood. Er was ook een nieuwe DJ, die dus 'onze' muziek draaide. En vanwege de nieuwe wetgeving moest er buiten worden gerookt.

VW: En tevreden achteraf?
LV: De reacties waren zeker goed en iedereen is het er unaniem over eens dat het beter was dan vorig jaar. Hopelijk gaan de leerlingen ook volgend jaar moeite doen om mee een degelijk bal te organiseren. Dit niveau valt te evenaren en er kan zeker nog veel verbeteren.

VW: Nog aandachtspunten?
LV: Ja, 10 euro lijkt iedereen nogal duur, zeker omdat de school een eigen zaal gebruikt. Het bal is ook wat vroeg gedaan naar hedendaagse uitgaansnormen. Om 2u30 stond iedereen buiten.

VW: Toch bedankt voor alle moeite.

Ik vroeg wat rond en er wordt beweerd dat de school haar winst van het bal vooral uit de drank moet halen en niet uit de toegangsprijs. Er waren 260 verkochte kaarten aan 10 euro. Dat is dus 2600 euro die besteed wordt aan muziek, cava en tapas. Voor diegenen die om 2u30 nog in een feestelijke bui verkeerden, werd er her en der nog verder gefeest. Zo trok men naar de Wommel of een Café Local om de hoek. 'Xavier' zag dat het goed was.

Yannick Dekeukelaere (2005 EM)

Verslag Collegefeesten 2005 vr 29 april, za 30 april, zo 1 mei

Een kille week vlak voor het einde van april. Het weer voorspelt niet veel goeds. Toch gonst er doorheen het anders vrij rustige college een gezellige bedrijvigheid. Je kan de spanning voelen. Het komt dichterbij.
Werkmannen zeulen met tapinstallaties, lokalen worden ontruimd, dranghekken worden aangebracht, tafels en stoelen klaargezet, in verschillende klassen klinkt het geluid van zaag- en boormachines om de laatste hand te leggen aan de kraampjes. Deze sfeer is onmiskenbaar de voorbode van de collegefeesten!

Vrijdagavond, het langverwachte bal, toch voor diegene die reeds zestien jaar zijn. De prachtigste baljurken worden bovengehaald, heren komen in piekfijn kostuum en met glimmende haren voor de camera aan de ingang poseren. Onwennig, verlegen, uitdagend, schuchter, zelfzeker, het passeert er allemaal. En dan is het tijd voor de grote avond. De kat uit de boom kijken met een pintje in de hand. Wat gesprekken aanknopen met gelijkgezinde soortgenoten. Tenslotte toch de stap durven zetten richting dansvloer en het feest is begonnen. En een feest wordt het. Misschien is er wat minder volk dan de voorbije jaren, maar het is er niet minder leuk door. De drank vloeit bij de meeste met mate, de dansritmes worden soms niet altijd even goed aangevoeld door de dj, maar dat kan niet verhinderen dat het een fijne avond wordt. En dan nog een pluim voor de discipline van de leerlingen na het eindsignaal: geen gemor, geen gedoe, gewoon rustig de keet verlaten en naar huis.

En wat merken we de volgende morgen? De weergoden zijn de collegefeesten uiterst gunstig gezind. De zon is reeds van bij de aanvang van de partij en ze doet serieus haar best. Tot dusver ongeziene tropische temperaturen kleuren het spektakel. En een spektakel zal het worden. Nadat een aantal vroege vogels de boel al voor een groot stuk hebben opgebouwd, bereikt de bedrijvigheid rond het middaguur haar hoogtepunt. De tweedejaars bouwen hun kraampjes op, de togen worden bemand en voorzien van de nodige dranken, het prijzenkraam wordt uit de grond gestampt, het frietkot gaat open, de tentoonstellingen krijgen een laatste inspectiebeurt en dan is het moment daar: de eerste bezoekers komen aan. Iedereen op post en het feest kan beginnen.
De kleinsten kunnen hun hartje ophalen aan de kraampjes. En wat voor kraampjes! Allemaal stuk voor stuk originele en prachtig uitgewerkte kunstwerken. Van sponge-bob-meppen en Patrick-gooien tot kokosnoten vangen, baseball-mikken, kurkenknallen, leerkrachtengooien, dunken, ballonnenwippen en de klassiekers pingpongballenvangen en eendjesvissen. De koters kijken hun ogen uit en stralen van intens geluk. Een kinderhand is snel gevuld en dit was de moeite waard.
Naast dit kinderlijk enthousiasme wat meer competitie met het streetsoccertornooi. Hier worden heroïsche duels uitgevochten tussen verschillende klassen. Hoewel de emoties af en toe hoog oplopen, blijft het hier allemaal zeer sportief en krijgen we bij wijlen technische hoogstandjes te zien.
En wat gebeurt er ondertussen? Er wordt veel gedronken. Met deze temperaturen is dit ook vrij noodzakelijk. De buitentogen doen het uitstekend. De binnenbar heeft dan weer zijn handen vol met het bevoorraden van de binnentuin die voor deze gelegenheid is omgevormd tot een idyllische oase van rust en gezelligheid. Terug naar onze rondgang langs de festiviteiten. Om de zinderende middaghitte te ontlopen, duiken we de koele gangen van het college in. Hier vinden we een aantal prachtige tentoonstellingen met zaken uit heden en verleden, gekruid door het deskundige commentaar van enkele leerkrachten. Vooral de echte kunstgalerij verdient extra aandacht. Werken die tijdens verschillende lessen en projecten tot stand zijn gekomen, zouden niet misstaan in een heus museum. Alweer iets waar we met ons college apetrots op kunnen zijn. Langs informatie over de buizerdtocht, het Tirol-gebeuren en een TO-standje, begeven we ons naar een iets meer afgelegen plaats in het college: ‘het blauw zaaltje’. Hier staan we met open mond te genieten van de muzikale talenten die onze school herbergt. Ook deze prachtige stukjes muziek zouden niet misstaan in een heuse concertzaal.
We krijgen honger. De speelplaats van de lagere school biedt ons een uitkomst: de BBQ. Een aantal medewerkers staan hier in een onmenselijke hitte het vlees op de rooster te leggen. Heerlijke groentjes, het resultaat van een middag noeste arbeid in de zaal onder de kerk, liggen hier te wachten op hongerige magen. En die zijn er! De rij wachtenden voor u is lang, maar het is de moeite. Eten op een propvol terras, een frisse pint vóór u en op de achtergrond een springkasteel, een paardenmolen en een quadcircuit, wat kan een mens nog meer wensen?
Tijd om onze stem eens te gaan testen. De karaoke roept. De sfeer zit er al van in het begin stevig in. Een stel maffe leerkrachten zeveren de verzoeknummertjes naadloos aaneen, artiesten komen en gaan, de zaal krijst mee met Britney Spears en gaat vervolgens volledig uit zijn dak op het ritme van K3. Iedereen wordt toegejuicht, er wordt gedanst, geslowd, gezongen en gefeest. Jong en oud vermengen zich, de gastoptredens van de derdejaars worden met vreugdevolle verwondering gadegeslagen. De sfeer blijft er tot op het einde dik inzitten. En wanneer de laatste nummers worden aangekondigd, leeft het jeugdige publiek zich nog een keer zeer intens uit en dan is het gedaan. Geen gemor, geen boegeroep, alleen maar positieve, voldane gezichten. De keet is ook nu weer in een oogwenk ontruimd. Dikke pluim voor onze leerlingen! Wij gaan tenslotte nog even afsluiten in de bar. We treffen daar nog een gezellige drukte aan. Niets is beter dan deze geweldige dag af te ronden met een frisse pint. Die hebben we zeker verdiend. En morgen komt er nog zo'n mooie dag...

Collegefeesten 2004

Enkele foto's van het bal 2004: